دروغ چرا؟ تا قبر آ... آ... آ... آ... حالم خوب نيست. هر چه قدر هم بيشتر زور مي‌زنم که سر حال باشم کم‌تر به نتيجه مي‌رسم. فقط گاهي اوقات پيش مي‌آيد که مثل آدمي‌زاد باشم و آن هم مقطعي و گذراست. از آن جا که هيچ علاقه‌اي ندارم به ادامه‌ي اين شرايط و معتقدم هر آدم سالمي اگر مدت زيادي تحت تنش باشد حتمن کارش ساخته است تصميم گرفته‌ام چند وقتي از دنياي نت دور باشم شايد بهتر شوم.

شما که غريبه نيستيد. مي‌ترسم. مي‌ترسم هيچ وقت نتوانم مثل گذشته بشوم.

پس تا بعد.

من مريض شدم. چه مرضي؟ خودم هم نمي‌دانم. فقط براي اين‌که عمق فاجعه را بفهميد بد نيست بدانيد که هيچ ميلي به غذا ندارم. وجود همچين حسي در من زماني مي‌توانست از علائم ظهور منجي بشريت باشد.

امروز وقتي اين وبلاگ را ديدم و متوجه شدم نويسنده‌اش چهارده سال دارد منتظر فرصتي بودم تا به شما هم معرفي‌اش کنم. متاسفانه من نوشته‌اي از چهارده سالگي‌ام ندارم که بدانم چه‌جور فکر مي‌کردم و مي‌نوشتم. با چهارده ساله‌هاي امروز هم رابطه‌اي نداشته‌ام که ادعا کنم که مي‌شناسمشان ولي تا همان‌جا که در محيط وب وبلاگ‌هاي مختلف را مي‌خوانم به نظرم اين دختر خانم بي نظير است. نه اين‌که چيز خاصي بنويسد. اتفاقن خيلي هم مسائل روزمره و تفکرات خودش را مي‌نويسد و زيبايي‌اش در اين است که کاملن ساده مي‌نويسد. نه وبلاگش پر از گل و بلبل و شکلک و ... است نه پر از شعرهاي کپي شده از وبلاگ‌هاي ديگر. نکته‌ِ جالب ديگر اين‌که از فروردين 85 دارد مي‌نويسد. مثلن اين مطلب را هجدهم اسفند 86 نوشته و چه قدر قشنگ توانسته تفکراتش را در مورد موضوع زن منظم کند تا بتواند آن‌ها را بنويسد.

خب ديگر، بقيه‌اش را خودتان برويد ببينيد.

قبلن گفته بودم سه تا امتحان توي يک روز دارم. از لحظه‌اي که نمرات اين سه تا امتحان اعلام شد در يکي از اعضاي بدن اينجانب مجلس جشن و پايکوبي به صورت کاملن خود جوش به راه افتاده.

اخلاق 19.5، تاريخ اسلام 20، انقلاب 15

چه‌قدر خوب است که آسمان هنوز هم مي‌بارد. اين‌جا همه چيز انگار دزديده شده، هيچي ديگر سر جايش نيست. ولي اين يکي هنوز همانست که بوده، مي‌خواهم بروم زير باران قدم بزنم تا خيس خيس بشوم کسي هم نيست که بگويد "اين کارو نکن، سرما مي خوري پسرجان" مي‌داني؟ امروز فهميدم تو هم که نباشي آسمان باز هم مي‌بارد. من خوشبخت ترينم وقتي باران مي‌بارد، حتا اگر بدترين و مزخرف‌ترين باشم. تو هم زير باران قدم بزن. آدم زير باران خوشبخت تر است.

فردا آخرين امتحان را مي‌دهم و خلاص. کسي که ازش جزوه گرفته بودم روي صفحه‌ي آخر جزوه نوشته بود: 88/3/5 جلسه آخر. آخيش راحت شديم.

آن روز احتمالن خيلي‌ها گفتند آخيش راحت شديم اما من گوشي‌ام را تنظيم کرده بودم که ساعت دوازده شب ازم بپرسد خوبي ميلاد؟ خوب نبودم....

يک هفته‌اي مي‌روم مسافرت. از مدت‌ها پيش برنامه‌ريزي کرده بودم که بروم. هر چند مسافرتم آني نيست که روز اول قرار بود باشد ولي فرصت خوبي است براي خيلي چيزها.

نيست راه به راه کامنت و ايميل و ... دارم گفتم خبر بدهم که اگر بي‌جواب ماند زياد فحشم ندهيد.

اين هم عوارض خروج:

آهنگ سلام با صداي ستار

سلام. من پرسشنامه هاتون رو با زدن علامت * کنار هر گزينه پر کردم

نمي دونم رشتتون چيه... قصد جسارت ندارم اما احساس مي کنم يه سري سوالاتتون خيلي ضعيف بودن ... تو پرسشنامه سوالات تکراري زيادي وجود داشت ( مخصوصا در مورد انتخاب و نقش و عملکرد مردم در سياست )

تو مورد گزينه هاي دو جوابي يه جاهايي خيلي اغماض شده بود... براي به دست آوردن نتيجه بهتر به نظر من بهتره دوباره و حتي چند باره در پرسش نامه تون تجديد نظر کنيد ... قطعا روش هاي بهتري رو به دست مي آوريد و متعاقبا نتايج بهتري.

آرزوي موفقيت براتون دارم.

خدانگهدار

درست است که من به مزخرف بودن خودم ازعان کرده‌ام و يکي از خصوصيات آدم‌هاي مزخرف انتقاد ناپذيري‌شان است. اما استثنائن در مورد پرسشنامه‌هايي که براي چند نفري فرستاده بودم تا نظرشان را بگويند سعي کردم نهايت انتقادپذيري را داشته باشم چرا که باعث بهتر شدن کارم مي‌شد.

متن بالا را يکي از کساني که لطف کرده و پرسشنامه ها را مطالعه کرده برايم نوشته. بد نيست متن را يک بار ديگر با هم بخوانيم.

وجود سوالات تکراري در هر پرسشنامه‌اي تقريبن اجتناب ناپذير است. دليل آن هم اين است که براي اين که بفهميم کسي که پرسشنامه را پر کرده با دقت اين کار را انجام داده يا نه دو راه بيشتر نداريم. راه اول اين است که به جان مادرش قسمش بدهيم که با دقت پر کند. راه دوم اين است که تعدادي سوال تکراري ( به لحاظ شکل متفاوت ولي از نظر محتوي مشابه) بگذاريم و جواب سوالات تکراري را با همديگر مقايسه کنيم و ببينيم در جواب سوالات تکراري جواب هاي مشابه داده شده است يا نه. اگر جواب ها مشابه نبود پرسش‌نامه را از تحليل‌مان بايد حذف کنيم.

تو مورد گزينه‌هاي دو جوابي يه جاهايي خيلي اغماض شده بود. اين جمله چه معنايي دارد؟ اغماض يعني چه؟ در ادامه هم توصيه شده که با تجديد نظر دوباره و چند باره مي‌شود به روش‌هاي بهتري دست يافت، که بر منکرش لعنت. البته يک نکته را بايد بگويم تمامي اين انتقادات در مورد پرسشنامه‌اي بوده که از سال 1954 که توسط روتر طراحي شده است بارها و بارها در تحقيقات مختلف مورد استفاده قرار گرفته است. و من فقط متن سوالات را ترجمه کردم و از کساني که پرسش‌نامه ها را پر کرده بودند خواسته بودم که اگر سوالي مبهم است بگويند که اصلاحش کنم.

سه بخش ديگر پرسش‌نامه که کار خودم بوده گويا مشکل خاصي نداشته شايد هم دليلش اين است که اين دوست عزيز هميشه ترجيح مي دهند بدون اين که چيزي را دقيق بخوانند نظر بداهند. بخش سوم پرسش‌نامه ( که 19 سوال دارد ) حتا يک سوالش هم جواب داده نشده است.

بعضي وقت‌ها فقط بايد منتظر بماني که بگذرد. الان هم مثل خيلي وقت‌هاي ديگر از آن بعضي وقت‌هاست.

فعلن غوغای سکوت با صدای سهیل نفیسی را بشنوید تا ببینیم چه می شود.

بعد از عمري يکي پيدا شد ما را هم به بازي دعوت کند. دعوت خانوم معلم را به هيچ وجه نمي‌شود رد کرد.

اگه قرار بود دوباره متولد بشي و مي تونستي مکان تولد و رشته و شغلتو انتخاب کني ، چه انتخابي مي کردي ؟

تاجيکستان را براي تولد انتخاب مي‌کردم. آن وقت فارسي را با لهجه‌ي فوق‌العاده زيباي تاجيکي مي‌توانستم صحبت کنم. آهنگ «تاجيکستان جانِ جانان» را هم احتمالن جهاني مي‌کردم! حتمن رشته‌ي مديريت را انتخاب مي‌کردم و تمام سعي‌ام را مي‌کردم تا رشته‌ي «مديريت رستوران» را تاسيس کنم تا کسي نگويد چرا با دکتراي مديريت (مثلن!) رستوران داري؟

حاضري يه سال فلج کامل باشي ، در عوض جون يه آدمو نجات بدي ؟

بستگي به آدمش دارد. اگر از اعضاي خانواده‌ام يا دوستان نزديکم باشد احتمالن بله. ولي براي بعضي‌ها يک سال فلج که چه عرض کنم. حاضر نيستم سه روز هم سرما بخورم.

تو زندگي شخصيت ( نه اجتماعي ! ) انقد از کسي بدت مياد که راضي به مرگش باشي ؟

نه. اگر هم از کسي در اين حد بدم بيايد ترجيح مي‌دهم زنده بماند و بدبختي‌اش را ببينم تا اين که بميرد.

اگه خونت آتيش بگيره و تو فقط بتوني يه چيزو ( از وسايل شخصيت ) برداري ، اون چيه؟

چيزي براي برداشتن ندارم. احتمالن بر حسب عادت گوشي موبايلم را ببرم. اگر هم گوشي دستم باشد که هندزفري‌اش را مي‌برم که «خانه‌ام آتش گرفته است» را با صداي شجريان گوش کنم.

آخرين باري که خدا رو از ته دل شکر کردي کي و به خاطر چي بود ؟

من و خدا کلن زياد به پر و پاي هم نمي‌پيچيم. ولي پريروز که سه تا امتحان داشتم بعد از امتحان گفتم «خدايا دستت درد نکنه»

آخرين بدشانسي ( يا قوانين مورفي ) که واست اتفاق افتاده ؟؟

يادم نمي‌آيد.

آخرين خوش شانسي که واست پيش اومده ؟

به طور اتفاقي درگير شرکت در کنفرانس اخلاق شدم که الان به يکي از خوشي‌هاي زندگي‌ام تبديل شده.

هر چه فکر کردم نتوانستم کسي را پيدا کنم که دعوتم را قبول کند به جز مسعود.